سوجان - قسمت 14
سوجان - قسمت 14 مراد می خواست که با سهراب در خرید یک زمین مشارکت کند ......
---
سریال سوجان به عنوان یکی از بلندپروازانهترین پروژههای تلویزیونی ایران، با پرداختن به سرگذشت سه نسل از زنان گیلانی در شبکه یک سیما حضور یافته است. این اثر سینمایی که زیرنظر کارگردانی حسین تبریزی و نویسندگی فریدون حسنپور خلق شده، تحولات اجتماعی و تاریخی ایران از دهه 1310 تاکنون را از دریچه نگاه یک خاندان گیلانی و با تمرکز ویژه بر جایگاه رو به تحول زنان در جامعه به نمایش میگذارد.
داستان از زندگی شخصیت محوری سریال، سوجان (با هنرمندی غزاله اکرمی)، از سالهای نوجوانی تا کهنسالی روایت میکند و مخاطب را با مهمترین تحولات تاریخی استان گیلان در بستر رویدادهای ملی همراه میسازد. نخستین فصل این مجموعه که 65 قسمت آن به روی آنتن رفته، بر بازه زمانی 1310 تا 1357 تمرکز دارد و نقش بیبدیل زنان در ساختار خانواده و تأثیر آن بر تحولات اجتماعی را مورد بررسی قرار میدهد.
در این مسیر، سوجان با بهرهگیری از هنرمندان برجستهای چون ثریا قاسمی، حمیدرضا نعیمی، مهران رجبی، علی مرادی و حدیث نیکرو، علاوه بر خلق درامی جذاب، پنجرهای به روی فرهنگ غنی گیلان گشوده است. این مجموعه تنها به روایت یک داستان خانوادگی بسنده نکرده، بلکه با نگاهی تحلیلی به بررسی تأثیر متقابل سرنوشت فردی و دگرگونیهای جمعی در جغرافیای سبز شمال ایران میپردازد.
با وجود این گستردگی در مفهوم و اجرا، این پروژه با چالشهای عمدهای نیز روبرو بوده است. برنامه تولید 300 قسمتی در قالب پنج فصل، به دلیل ملاحظات مالی فعلاً متوقف شده و تنها فصل نخست آن به پایان رسیده است. این وقفه، تداوم این روایت گسترده را با تردیدهایی مواجه ساخته است. دستیابی به موفقیت نهایی برای «سوجان» در گرو حفظ استانداردهای کیفی اولیه، پایداری در جذابیتهای روایی در طولانیمدت و وفاداری به وعده ارائه تحلیل تاریخی-اجتماعی عمیق است.
پشت سر گذاشتن این چالشها میتواند سریال سوجان را از سطح یک تولید تلویزیونی صرف فراتر برده و به اثر ماندگاری تبدیل کند که هم روایتی نو از تاریخ معاصر ایران ارائه میدهد و هم میراث فرهنگی منطقه گیلان را برای آیندگان ثبت مینماید. بدون تردید، سرنوشت این مجموعه آزمونی سرنوشتساز برای آینده تولیدات بلندمدت در تلویزیون ایران محسوب شده و میتواند الگویی برای آثاری با این عظمت باشد یا برعکس، سرمایهگذاری در چنین پروژههایی را با احتیاط بیشتری همراه سازد.
سوجان - قسمت 14 مراد می خواست که با سهراب در خرید یک زمین مشارکت کند ......
---
سریال سوجان به عنوان یکی از بلندپروازانهترین پروژههای تلویزیونی ایران، با پرداختن به سرگذشت سه نسل از زنان گیلانی در شبکه یک سیما حضور یافته است. این اثر سینمایی که زیرنظر کارگردانی حسین تبریزی و نویسندگی فریدون حسنپور خلق شده، تحولات اجتماعی و تاریخی ایران از دهه 1310 تاکنون را از دریچه نگاه یک خاندان گیلانی و با تمرکز ویژه بر جایگاه رو به تحول زنان در جامعه به نمایش میگذارد.
داستان از زندگی شخصیت محوری سریال، سوجان (با هنرمندی غزاله اکرمی)، از سالهای نوجوانی تا کهنسالی روایت میکند و مخاطب را با مهمترین تحولات تاریخی استان گیلان در بستر رویدادهای ملی همراه میسازد. نخستین فصل این مجموعه که 65 قسمت آن به روی آنتن رفته، بر بازه زمانی 1310 تا 1357 تمرکز دارد و نقش بیبدیل زنان در ساختار خانواده و تأثیر آن بر تحولات اجتماعی را مورد بررسی قرار میدهد.
در این مسیر، سوجان با بهرهگیری از هنرمندان برجستهای چون ثریا قاسمی، حمیدرضا نعیمی، مهران رجبی، علی مرادی و حدیث نیکرو، علاوه بر خلق درامی جذاب، پنجرهای به روی فرهنگ غنی گیلان گشوده است. این مجموعه تنها به روایت یک داستان خانوادگی بسنده نکرده، بلکه با نگاهی تحلیلی به بررسی تأثیر متقابل سرنوشت فردی و دگرگونیهای جمعی در جغرافیای سبز شمال ایران میپردازد.
با وجود این گستردگی در مفهوم و اجرا، این پروژه با چالشهای عمدهای نیز روبرو بوده است. برنامه تولید 300 قسمتی در قالب پنج فصل، به دلیل ملاحظات مالی فعلاً متوقف شده و تنها فصل نخست آن به پایان رسیده است. این وقفه، تداوم این روایت گسترده را با تردیدهایی مواجه ساخته است. دستیابی به موفقیت نهایی برای «سوجان» در گرو حفظ استانداردهای کیفی اولیه، پایداری در جذابیتهای روایی در طولانیمدت و وفاداری به وعده ارائه تحلیل تاریخی-اجتماعی عمیق است.
پشت سر گذاشتن این چالشها میتواند سریال سوجان را از سطح یک تولید تلویزیونی صرف فراتر برده و به اثر ماندگاری تبدیل کند که هم روایتی نو از تاریخ معاصر ایران ارائه میدهد و هم میراث فرهنگی منطقه گیلان را برای آیندگان ثبت مینماید. بدون تردید، سرنوشت این مجموعه آزمونی سرنوشتساز برای آینده تولیدات بلندمدت در تلویزیون ایران محسوب شده و میتواند الگویی برای آثاری با این عظمت باشد یا برعکس، سرمایهگذاری در چنین پروژههایی را با احتیاط بیشتری همراه سازد.
