سوجان - قسمت 5
سوجان - قسمت 5 به نرگس می خواستند که پیشنهاد کار بدهند، ولی .....
---
سریال سوجان به عنوان طولانیترین مجموعه تلویزیونی ایرانی، با روایتی حماسی از زندگی سه نسل زن در گیلان، روی آنتن شبکه یک سیما رفته است. این اثر سینمایی که به کارگردانی حسین تبریزی و نویسندگی فریدون حسنپور ساخته شده، فراز و نشیبهای تاریخ معاصر ایران از دهه 1310 خورشیدی تاکنون را از نگاه یک خانواده گیلانی و با محوریت نقش زنان در جامعه به تصویر میکشد.
داستان از زندگی سوجان، شخصیت محوری سریال با بازی غزاله اکرمی، از نوجوانی تا کهنسالی روایت میکند و مخاطب را با بستر تاریخی، اجتماعی و سیاسی گیلان در مقاطع حساس کشور همراه میسازد. فصل اول این مجموعه که 65 قسمت آن پخش شده، بر بازه زمانی 1310 تا 1357 متمرکز است و اهمیت نقش زن در خانواده و جامعه را برجسته میکند.
سریال سوجان
سریال سوجان با حضور جمع بزرگی از بازیگران سرشناس مانند ثریا قاسمی، حمیدرضا نعیمی، مهران رجبی، علی مرادی و حدیث نیکرو، علاوه بر جذابیتهای دراماتیک، تصویری اصیل و پرمایه از زندگی، فرهنگ، آداب و رسوم و گویش مردم گیلان ارائه میدهد. روایت این سریال تنها به یک درام عاشقانه و خانوادگی محدود نمیشود، بلکه با نگاهی جامعهشناختی، تحولات یک قرن اخیر ایران را در دل طبیعت سرسبز شمال و از طریق شخصیتهای باورپذیر واکاوی کرده و پیوندی عمیق بین سرنوشت فردی و تحولات جمعی ایجاد میکند.
با این حال، این پروژه بلندپروازانه از ابتدا با چالشهایی مواجه بوده است. برنامه اولیه برای تولید 300 قسمت در پنج فصل، به دلیل محدودیتهای بودجهای فعلاً متوقف شده و فصل اول با 65 قسمت به پایان رسیده است. این توقف، آینده این مجموعه گسترده را با ابهام روبرو کرده است. موفقیت نهایی «سوجان» در گرو حفظ کیفیت و جذابیت قسمتهای آغازین، جلوگیری از افت در ادامه این پروژه طویل و ترسیم درست عمق تاریخی و اجتماعی وعدهدادهشده است.
در صورت غلبه بر این چالشها، این مجموعه نه فقط به عنوان یک اثر سرگرمکننده، بلکه به عنوان سندی فرهنگی–تاریخی ارزشمند ثبت خواهد شد که هم تصویری ملموس از تاریخ معاصر ایران از نگاهی نو ارائه میدهد و هم گنجینهای غنی از فرهنگ و هویت گیلان را برای آیندگان حفظ میکند. در نهایت، «سوجان» آزمونی مهم برای تولیدات بلندمدت تلویزیونی در ایران محسوب میشود و نتیجه آن میتواند مسیر را برای خلق آثاری در این ابعاد باز کند یا سرمایهگذاران را از پذیرش چنین ریسکهایی بازدارد.
سوجان - قسمت 5 به نرگس می خواستند که پیشنهاد کار بدهند، ولی .....
---
سریال سوجان به عنوان طولانیترین مجموعه تلویزیونی ایرانی، با روایتی حماسی از زندگی سه نسل زن در گیلان، روی آنتن شبکه یک سیما رفته است. این اثر سینمایی که به کارگردانی حسین تبریزی و نویسندگی فریدون حسنپور ساخته شده، فراز و نشیبهای تاریخ معاصر ایران از دهه 1310 خورشیدی تاکنون را از نگاه یک خانواده گیلانی و با محوریت نقش زنان در جامعه به تصویر میکشد.
داستان از زندگی سوجان، شخصیت محوری سریال با بازی غزاله اکرمی، از نوجوانی تا کهنسالی روایت میکند و مخاطب را با بستر تاریخی، اجتماعی و سیاسی گیلان در مقاطع حساس کشور همراه میسازد. فصل اول این مجموعه که 65 قسمت آن پخش شده، بر بازه زمانی 1310 تا 1357 متمرکز است و اهمیت نقش زن در خانواده و جامعه را برجسته میکند.
سریال سوجان
سریال سوجان با حضور جمع بزرگی از بازیگران سرشناس مانند ثریا قاسمی، حمیدرضا نعیمی، مهران رجبی، علی مرادی و حدیث نیکرو، علاوه بر جذابیتهای دراماتیک، تصویری اصیل و پرمایه از زندگی، فرهنگ، آداب و رسوم و گویش مردم گیلان ارائه میدهد. روایت این سریال تنها به یک درام عاشقانه و خانوادگی محدود نمیشود، بلکه با نگاهی جامعهشناختی، تحولات یک قرن اخیر ایران را در دل طبیعت سرسبز شمال و از طریق شخصیتهای باورپذیر واکاوی کرده و پیوندی عمیق بین سرنوشت فردی و تحولات جمعی ایجاد میکند.
با این حال، این پروژه بلندپروازانه از ابتدا با چالشهایی مواجه بوده است. برنامه اولیه برای تولید 300 قسمت در پنج فصل، به دلیل محدودیتهای بودجهای فعلاً متوقف شده و فصل اول با 65 قسمت به پایان رسیده است. این توقف، آینده این مجموعه گسترده را با ابهام روبرو کرده است. موفقیت نهایی «سوجان» در گرو حفظ کیفیت و جذابیت قسمتهای آغازین، جلوگیری از افت در ادامه این پروژه طویل و ترسیم درست عمق تاریخی و اجتماعی وعدهدادهشده است.
در صورت غلبه بر این چالشها، این مجموعه نه فقط به عنوان یک اثر سرگرمکننده، بلکه به عنوان سندی فرهنگی–تاریخی ارزشمند ثبت خواهد شد که هم تصویری ملموس از تاریخ معاصر ایران از نگاهی نو ارائه میدهد و هم گنجینهای غنی از فرهنگ و هویت گیلان را برای آیندگان حفظ میکند. در نهایت، «سوجان» آزمونی مهم برای تولیدات بلندمدت تلویزیونی در ایران محسوب میشود و نتیجه آن میتواند مسیر را برای خلق آثاری در این ابعاد باز کند یا سرمایهگذاران را از پذیرش چنین ریسکهایی بازدارد.
